سیاست ارزی در دوره بازسازی

به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد؛ در دوره پساجنگ، سیاست ارزی به یکی از مهم‌ترین ابزارهای سیاستگذاری اقتصادی تبدیل می‌شود؛ زیرا متغیرهایی مانند تورم، تجارت خارجی، سرمایه‌گذاری و انتظارات به نرخ ارز وابسته‌اند.

‌ در این شرایط، انتخاب رژیم ارزی مناسب اهمیت بالایی دارد. میان سه گزینه نرخ ثابت، شناور کامل و شناور مدیریت‌شده، برای اقتصاد ایران گزینه واقع‌بینانه «شناور مدیریت‌شده واقعی» است؛ به‌گونه‌ای که نرخ ارز توسط بازار تعیین شود و بانک مرکزی تنها برای جلوگیری از نوسانات شدید مداخله محدود داشته باشد.

‌ یکی از خطاهای مزمن سیاستگذاری، سرکوب نرخ ارز برای کنترل تورم بوده که در میان‌مدت به تضعیف صادرات، افزایش واردات، ایجاد رانت و جهش‌های ارزی منجر می‌شود.

‌ در دوره بازسازی، یکسان‌سازی تدریجی نرخ ارز همراه با حمایت از اقشار آسیب‌پذیر و انضباط پولی و مالی ضروری است.

‌ مدیریت صحیح ذخایر ارزی باید با هدف کاهش نوسانات و تأمین کالاهای حیاتی انجام شود، نه تثبیت مصنوعی نرخ ارز.

‌ همچنین سیاست ارزی باید با سیاست پولی هماهنگ باشد و کنترل رشد نقدینگی، استفاده از نرخ بهره و جلوگیری از تأمین مالی کسری بودجه از طریق بانک مرکزی اهمیت دارد.

‌ در دوره بازسازی، مدیریت تقاضای ارز، اولویت‌بندی واردات و حذف تدریجی ارز ترجیحی ضروری است.

‌ شفافیت و ثبات در نظام ارزی نیز برای جذب سرمایه خارجی و تقویت اعتماد بازار اهمیت دارد.

‌ برای عملیاتی کردن موارد فوق، می‌توان یک نقشه راه سه‌ مرحله‌ای را پیشنهاد کرد: تثبیت بازار در کوتاه‌مدت، حرکت به سمت یکسان‌سازی در میان‌مدت و استقرار کامل نظام شناور مدیریت‌شده در بلندمدت.

حجم فایل صوتی:6.83M | مدت زمان فایل صوتی :00:09:56