اخبار مطالب توصیه شده روزنامه شماره ۶۵۰۹

صحن علنی بهارستان در روزهای اخیر کانون تصمیماتی است که نقشه راه معیشت و اقتصاد ایران را در سال ۱۴۰۵ ترسیم می‌کند. خروجی نشست‌های اخیر نشان‌دهنده نوعی جراحی در ساختار منابع و مصارف دولت است که از مرزهای ورودی کشور تا سفره‌های کوچک‌ترین کارگاه‌های تولیدی را در برمی گیرد. در این گزارش ابعاد مختلف تصمیمات روز گذشته مجلس در حوزه‌های خودرو، دستمزد و منابع درآمدی دولت در گفت‌وگو با احمد فاطمی، عضو کمیسیون تلفیق واکاوی شده است.

دنیای اقتصاد: نمایندگان مجلس شورای اسلامی در جلسه علنی صبح دیروز یکشنبه ۲۶ بهمن، در جریان بررسی جداول منابع لایحه بودجه ۱۴۰۵ کل کشور عوارض ۵ یورویی از گردشگران خارجی را تصویب کردند. این پیشنهاد از سوی محسن زنگنه، نماینده مردم تربت‌حیدریه، ارائه و در صحن علنی به تصویب رسید. بر اساس این مصوبه، از سال آینده از هر گردشگر خارجی که از مبادی هوایی وارد کشور می‌شود، عوارضی معادل ۵ یورو (با نرخ بازار مبادله) دریافت می‌شود. نمایندگان مجلس در حالی به دنبال دریافت عوارض ورود به کشور هستند که توریسم ایران به واسطه مشکلات مختلف زمین‌‌گیر شده است. در سال جاری ما با شش دست‌انداز در گردشگری مواجه بودیم؛‌ خشکسالی و فضای نامساعد مقاصد توریستی،‌ مسائل اجتماعی‌، جنگ‌، قطعی اینترنت،‌ مشکلات در پروازها،‌ مسائل ژئوپلیتیک. حالا به این چالش‌ها‌، مساله هفتمی هم قرار است اضافه شود؛‌ عوارض ورود توریست!‌

نمایندگان مجلس شورای‌اسلامی در جلسه عصر شنبه تصویب کردند؛ معادل نیمی از ارزی که به واردات قطعات منفصله خودروهای مونتاژی اختصاص می‌یابد، به واردات خودروی کامل تخصیص داده‌شود.

تصمیم دولت در فروردین ۱۳۹۷ برای تثبیت نرخ دلار روی ۴۲۰۰ تومان، با هدف مهار قیمت کالاهای اساسی و حمایت از معیشت خانوارها اتخاذ شد، اما در عمل به شکل‌گیری رانت ساختاری در اقتصاد انجامید. بررسی تجربه صنعت روغن نشان می‌دهد چگونه این سیاست، تولیدکنندگان را ناگزیر به ورود به سازوکاری کرد که نه‌تنها به تثبیت قیمت‌ها منجر نشد، بلکه هزینه‌های سنگینی را بر تولید و اعتماد عمومی تحمیل کرد.

دنیای اقتصاد - فائزه پوزش : با حذف ارز ترجیحی و جهش بی‌سابقه هزینه‌های دارو و خدمات پزشکی، بیمه‌های درمان تکمیلی در ایران به آستانه فروپاشی رسیده‌اند. سقف تعهدات بسیاری از بیمه‌نامه‌ها توان پوشش هزینه‌های واقعی بیمه‌شدگان را ندارد و تنها گروه محدودی با توان مالی بالا قادر به استفاده از پوشش کامل هستند. در این میان، اکثریت جامعه مجبور است با حداقل‌ها بسازد و شکاف دسترسی به خدمات سلامت روزبه‌روز عمیق‌تر می‌شود، حالتی که عدالت اجتماعی را به‌شدت تهدید می‌کند.

ساعت دوازده شب، یک صدای ممتد از سقف آشپزخانه می‌آمد؛ صدایی شبیه جریان پیوسته آب. اولش ذهنم رفت سراغ توضیح‌های ساده و کم هزینه. شاید از داخل خانه خودمان است. شاید هم چند دقیقه دیگر قطع می‌شود. اما یک چیز در من آرام نمی‌گرفت، همان بخش تصمیم‌گیرنده‌ای که همیشه دنبال «هزینه خطا» می‌گردد، نه دنبال آرام کردن خود. یک ساعت گذشت. صدا قطع نشد. برگشتم آشپزخانه و دقیق‌تر گوش دادم. منشأ صدا از سقف بود، نه از شیرها و لوله‌های داخل واحد. یعنی از واحد بالایی می‌آمد. زنگ همسایه را زدم. پاسخی نیامد. دوباره زدم. باز هم هیچ. هنوز سقف نم نداده بود و چکه‌ای نبود. فقط یک نشانه وجود داشت، نشانه‌ای که پایدار بود و چند ساعت ادامه پیدا کرده بود.