امروزه در اقتصاد، اینترنت نقشی مشابه برق در انقلاب صنعتی را ایفا میکند. هرگونه اختلال ساختاری در این زیرساخت پرکاربرد زنجیرهای از پیامدهای مالی، نهادی و انسانی را به دنبال دارد. در ایران، قطعی اینترنت نه به صورت موردی بلکه از سال ۱۴۰۱ تا به امروز به صورت یک الگوی تکرارشونده ظاهر شده است و حتی به نظر میرسد مصلحتاندیشان دولتی از قطعی اینترنت به عنوان یک رویکرد کنترلی استفاده میکنند. در روزهای اول اعتراضات، بازارها به دلیل عدم محاسبهپذیری عملا توان خود را در ایجاد بازدهی از دست دادند. همین موضوع باعث شد بیثباتی در بازار یکی از عوامل اصلی شروع اعتراضات تلقی شود که در نهایت با قطعی ۱۰۰درصدی اینترنت مواجه شد؛ اما پیامدهای رویکرد قطعی اینترنت، فراتر از حوزه ارتباطات، مستقیما به اقتصاد و نیروی انسانی کشور تسری یافت.