کرونا را فراموش کردید؟

جالب است که این صدا، حتی صدای اکثریت هواداران استقلال هم نیست. بسیاری از آنها نیز شأن‌شان را بالاتر از آن می‌دانند که در چنین شرایطی، وارد این حواشی و دعواهای زرد شوند؛ چیزهایی که شاید زمانی می‌توانست دغدغه روزانه و عادی هواداران تیم‌های مختلف باشد، اما الان نه واقعا. با این حال مدیران باشگاه استقلال ول کن نیستند و بدون اغراق هر هشت ساعت یک بار تاکید می‌کنند چون این تیم در زمان قطع مسابقات در صدر جدول قرار داشته، پس باید به عنوان قهرمان معرفی شود.

خواسته این مدیران آنقدر غیرمنطقی است که یقین داریم اگر تیم دیگری در صدر بود و چنین تقاضایی مطرح می‌کرد، خود اینها زمین و زمان را به هم می‌دوختند و هزار استدلال علیه آن می‌آوردند. مسابقات لیگ برتر در حالی متوقف شد که هنوز ۸ بازی تا پایان فصل باقی بود و این یعنی حدود ۲۷ درصد کل مسابقات! استقلال در هفته‌های باقی‌مانده باید مصاف‌های سختی با رقبایی همچون سپاهان، فولاد، پرسپولیس و گل‌گهر برگزار می‌کرد. در این شرایط واقعا با چه منطقی می‌توان برتری ۲ امتیازی آبی‌ها نسبت به تراکتور و سپاهان را چنان کافی تلقی کرد که حکم به قهرمانی آنها داد؟ استقلال مزد صدرنشینی‌اش در جدول فریز شده را با دریافت سهمیه مستقیم حضور در لیگ نخبگان آسیا دریافت کرد، اما چشم داشتن به جام در چنین شرایطی، دیگر خیلی زیاده‌روی است.

جالب است که وقتی لیگ نوزدهم به دلیل همه‌گیری ویروس کرونا برای مدتی متوقف شد و پرسپولیس هم پس از سه قهرمانی پیاپی در همان جدول با فاصله چشم‌گیر در صدر قرار داشت، طرح احتمال اعلام نام این تیم به عنوان قهرمان، اعتراض شدید استقلالی‌ها را به دنبال آورد. آنها نه‌تنها دادن جام به رقیب سنتی را بر نمی‌تابیدند، بلکه حتی با ادامه بازی‌ها هم مخالف بودند و چنین برنامه‌ای را بازی با جان بازیکنان می‌دانستند؛ سندش هم مصاحبه تصویری وقت حسین حسینی، بعد از انجام تست‌های پزشکی. حالا چطور است که در این لیگ نیمه‌تمام، جام باید به استقلال داده شود؟

یک یا دو بار طرح چنین ادعایی، شاید قابل چشم‌پوشی بود، اما تکرار موکد و بی‌پایان این درخواست از سوی مدیران استقلال و به ویژه شخص علی تاجرنیا، به وضوح معنای تقلا برای دستاوردسازی، در پی انجام کلی هزینه دارد. به جرات می‌توان گفت میزان حیف و میل پول و اشتباهات مدیریتی در استقلال طی یکی، دو سال گذشته، حیرت‌انگیز و چه بسا بی‌سابقه بوده است؛ از آمد و رفت پرهزینه امثال سیدورف و موسیمانه و ساپینتو تا راه‌اندازی انواع و اقسام تیم‌های پرخرج غیرفوتبالی و همزمان تحمل ناکامی فنی در بسیاری از آنها. استقلال تاجرنیا و نظری جویباری، حتی در چند فقره محکوم به پرداخت غرامت به مربیان و بازیکنانی شد که اصلا با این باشگاه قرارداد نبستند و به ایران نیامدند! خروجی این همه اتلاف منابع هم آن نتایج بحث‌برانگیز و از جمله ثبت سنگین‌ترین شکست تاریخ باشگاه برابر الوصل امارات بود.

حالا هم دوستان فکر کرده‌اند با طلب جام بابت این صدرنشینی، می‌توانند روی همه آن فجایع فنی و مدیریتی ماله بکشند. بروید خوشحال باشید که درجایی مدیریت می‌کنید که خیلی کسی کاری به این ندارد که خروجی کارتان چه بوده، وگرنه بعید بود بتوانید این‌طور شبانه‌روز در رسانه‌ها جولان بدهید.