اجتناب از جنگ نیازمند دیپلماسی سازنده است/ تداوم ادبیات تهدید منجر به «احساس تهدید» از سوی ایران میشود
ابراهیم متقی در روزنامه اعتماد نوشت:
در روند مذاکرات ژنو، دیپلماتهای ایران و امریکا درصدد برآمدند تا مواضع یکدیگر را مورد ارزیابی قرار داده و از این طریق تلاش کنند تا شرایط لازم برای صلحسازی از طریق مطالبات متوازن و متعادل را فراهم آورند.
اگرچه دونالد ترامپ و بسیاری دیگر از مقامهای امریکایی به این موضوع اشاره دارند که ایران مذاکرهکننده سرسختی در روند کنش دیپلماتیک میباشد، اما واقعیت آن است که ایران از راهبرد مصالحه برای اجتناب از جنگ و حل مسالمتآمیز چالشهای موجود درباره موازنه منطقهای بهره می گیرد.
تمرکز و تراکم ناوهای نظامی امریکا در منطقه خلیجفارس، اقیانوس هند و دریای عدن، چالشهای امنیتی دو کشور را افزایش خواهد داد. راهبرد اجتناب از جنگ نیازمند بهکارگیری نشانهها، قالبهای مفهومی و سازوکارهای مبتنی بر موازنه است.
ایران در روند صلحسازی از ادبیات و آرایش دفاعی مبتنی بر «بازدارندگی فراگیر و موسع» بهره میگیرد. در چنین شرایطی لازم است تا امریکا نیز از ادبیات و مفاهیم سازنده استفاده نماید. ضربالاجل ۱۵ روزه ترامپ برای پایان دیپلماسی میتواند زنگهای تهدید امنیتی و خطر جنگ را به میزان قابل توجهی افزایش دهد.
ایران و امریکا در روند هرگونه جنگ و رویارویی با نشانههایی از تهدید و مخاطرات امنیتی روبرو میشوند. اجتناب از جنگ نیازمند قدرت متوازن، سازوکارهای کنش نامتقارن و دیپلماسی سازنده از سوی ایران میباشد. به کارگیری هر یک از مفاهیم یاد شده میتواند زمینه لازم برای صلحسازی و کنترل تهدیدات را به وجود آورد.
تداوم ادبیات تهدید از سوی ترامپ منجر به «احساس تهدید» از سوی ایران میشود. توسیدید در کتاب جاودانه خود به این موضوع اشاره دارد که اگر کشوری در روند رقابتهای نظامی «احساس تهدید» نماید، در آن شرایط تلاش خواهد داشت تا سازوکارهای قدرت را به گونه موسع به کار گیرد. شکلگیری چنین شرایط و فضایی میتواند چالشهای امنیتی و تراژدی راهبردی قابل توجهی را برای تمامی کشورها و بازیگران منطقهای به وجود آورد.
بخش سایتخوان، صرفا بازتابدهنده اخبار رسانههای رسمی کشور است.
