آیین بزرگداشت عباس کیارستمی در نخستین برنامه دپارتمان دیپلماسی هنری برگزار شد و سینماگران و دیپلماتها از کارگردان فقید ایران به عنوان دیپلماتی فرهنگی یاد کردند که بدون ماموریت رسمی تصویری ماندگار از ایران به جهان ارائه داد.
دنیای اقتصاد: آثار دیده نشده علیرضا اسپهبد در گالری سهراب به نمایش درآمد. در این نمایشگاه مجموعهای از طراحی و نقاشیهای این هنرمند به تماشا گذاشته شدهاند که عمدتا در دهه ۶۰ و ۷۰ خلق شدهاند. پیش از این نیز مجموعه دیگری از آثار علیرضا اسپهبد در گالری سهراب به نمایش گذاشته شد.
اخبار
فرهنگ و هنر روزنامه شماره ۶۶۰۹
شنبه، ۲۷ تیر ۱۴۰۵
آیین بزرگداشت عباس کیارستمی در برنامه دپارتمان دیپلماسی هنری برگزار شد
آیین بزرگداشت عباس کیارستمی در نخستین برنامه دپارتمان دیپلماسی هنری برگزار شد و سینماگران و دیپلماتها از کارگردان فقید ایران به عنوان دیپلماتی فرهنگی یاد کردند که بدون ماموریت رسمی تصویری ماندگار از ایران به جهان ارائه داد.
دنیای اقتصاد: آثار دیده نشده علیرضا اسپهبد در گالری سهراب به نمایش درآمد. در این نمایشگاه مجموعهای از طراحی و نقاشیهای این هنرمند به تماشا گذاشته شدهاند که عمدتا در دهه ۶۰ و ۷۰ خلق شدهاند. پیش از این نیز مجموعه دیگری از آثار علیرضا اسپهبد در گالری سهراب به نمایش گذاشته شد.
کتاب «مرا ببوس: زندگی و سرودههای حیدر رقابی (هاله)» به قلم کامیار عابدی منتشر شد. در نوشته پشت جلد کتاب میخوانیم: شمار سرایندگانی که در دهههای ۱۳۵۰-۱۳۲۰ از آرمانهای سوسیالیستی و گرایش چپ تاثیر پذیرفتهاند، بسیار زیاد است. اما در تکنگاری حاضر، نه با شاعری چپگرا که به نحوی کموبیش استثنایی با سرایندهای ملیگرا و حتی شاید بتوان گفت گاه پانایرانیست روبهروییم: حیدر رقابی (هاله): ۱۳۶۶-۱۳۱۰ که به خلاف بسیاری از همنسلانش از چپگرایی و چپگرایان بسیار دور به نظر میرسید.
موزه ملی کار که با هدف معرفی تاریخ مشاغل، فرهنگ کار و سیر تحول ابزارها و حرفههای ایرانی راهاندازی شده، این روزها با چالشی جدی برای ادامه فعالیت روبهروست. این موزه که در یکی از ساختمانهای متعلق به شهرداری تهران فعالیت میکند، بهدلیل اختلاف بر سر قرارداد بهرهبرداری و پرداخت اجاره، ماههاست درهای خود را به روی بازدیدکنندگان بسته نگه داشته است.
مساله تکرار در نقاشی معاصر ایران با نگاهی به آثار اخیر احمد وکیلی
تکرار در هنر همیشه نشانه ناتوانی نیست. گاهی حاصل تمرین است، گاهی نتیجه پختگی، گاهی وفاداری به یک مساله و گاهی نیز ماندن در منطقهای امن. مرز میان این وضعیتها را نه عنوان نمایشگاه تعیین میکند و نه استیتمنت هنرمند؛ بلکه خود اثر است که باید پاسخ دهد آیا در تکرار خود چیزی را جابهجا میکند یا فقط نشانی آشنا را دوباره عرضه میکند. احمد وکیلی از نقاشانی است که به زبان شخصی رسیده است.