حذف ارز ترجیحی و حرکت به سمت تکنرخی شدن ارز، یکی از پرچالشترین و در عین حال اصلیترین مطالبات بخش خصوصی و تولیدکنندگان در سالهای اخیر بود. ارز ترجیحی گرچه با هدف حمایت از مصرفکننده و کنترل قیمت کالاهای اساسی تعریف شد، اما در عمل به بستری برای ایجاد رانت، مشوقهای وارداتی، ناکارآمدی در تخصیص…
تجربه جهانی نشان می دهد اصلاح سیاست خارجی معمولا رشد تجارت را در پی دارد؛
تغییر رویکرد سیاسی کشورها و حرکت بهسوی عادیسازی روابط خارجی، میتواند محرک رشد تجارت بینالملل باشد. در مقابل، تحریمهای طولانیمدت با شکلدهی نهادهای سازگار با انزوای سیاسی و محدودیتهای اقتصادی، حتی در دورههای گشایش نیز مانع از پایداری رشد تجاری میشود.
جدیدترین آمار گمرک از تجارت خارجی ایران در ۹ماه نخست سال جاری، افت ۵.۷۸درصدی در ارزش صادرات و کاهش ۱۵.۲۳درصدی در ارزش واردات را نشان میدهد. این در حالی است که وزن کالاهای صادراتی و وارداتی افزایش داشته است. کارشناسان معتقدند افت ارزش صادرات ناشی از «محدودیت شرکای تجاری» و «فروش کالاهای با ارزش افزوده پایین» است. همچنین «محدود شدن واردات طلا به کشور» و «افت واردات ماشین آلات» بهعنوان دلایل کاهش ارزش واردات ذکر میشود؛ آماری که میتواند نشانه دیگری از عمق رکود در بخش تولید باشد.
در گزارش «بلومبرگ»، تغییرات الگوی تجارت جهانی در سال ۲۰۲۶ بررسی شد؛
نظام تجارت بینالملل، پس از پشت سر گذاشتن یکی از پرتلاطمترین و تحولآفرینترین سالهای قرن اخیر، اکنون گام به سالی مینهد که ثبات و شکوفایی آن با چالشهایی به مراتب دشوارتر دستبهگریبان خواهد بود. در طول سال ۲۰۲۵، بهرغم آنکه دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، پیریزی «دیواری تعرفهای» را پیرامون بزرگترین اقتصاد جهان آغاز کرد، حجم مبادلات کالا در پهنه جهانی همچنان سرسختانه پایدار ماند.