مهرشاد رضوانی

تورم در اقتصاد ایران طی سال‌های اخیر از یک پدیده‌ نوسانی و قابل‌کنترل به وضعیتی ساختاری، مزمن و خودتقویت‌شونده تبدیل شده است؛ وضعیتی که نه‌تنها با سیاست‌های حمایتی نظیر یارانه‌های نقدی و کالابرگ مهار نشده، بلکه در بسیاری از مقاطع تشدید نیز شده است. همزمان، تلاش برای آزادسازی نرخ ارز و نزدیک‌کردن قیمت‌ها به واقعیت‌های بازار نیز نتوانسته مسیر تورم را معکوس کند. این همزمانیِ ظاهرا متناقض، این پرسش اساسی را مطرح می‌کند که چرا با وجود مداخلات گسترده و پرهزینه‌ی سیاستی، تورم همچنان روندی صعودی و پایدار دارد.

لایحه بودجه سال ۱۴۰۵ در حالی از سوی دولت به مجلس شورای اسلامی تقدیم شد که اقتصاد ایران در یکی از حساس‌ترین و پیچیده‌ترین دوره‌های گذار خود قرار دارد؛ دوره‌ای که همزمان با تحولات ساختاری در سیاست‌های ارزی و پولی، انتظارات تورمی بالاست و منابع درآمدی دولت با چالش‌های جدی روبه‌روست.