افزایش شمار انشعابهای فاضلاب کشور به مرز ۹میلیون و قرارگرفتن بیش از نیمی از جمعیت کشور زیر پوشش این شبکه، نشانهای از گسترش زیرساختهای آب و فاضلاب و پاسخ به نیازهای ناشی از رشد جمعیت و شهرنشینی است، اما در پس آن این پرسش شکل میگیرد که آیا شبکه فاضلاب کشور توانسته از جایگاه یک زیرساخت خدماتی عبور کند و به حلقهای موثر در زنجیره مدیریت منابع آب، کاهش مصرف انرژی و تامین پایدار نیازهای صنعتی تبدیل شود، یا همچنان توسعه آن به افزایش طول شبکه، تعداد انشعابها و آمارهای کمی محدود مانده و ظرفیتهای اقتصادی و زیستمحیطی پساب در حاشیه سیاستگذاری باقیماندهاست.