خانه» جایی است که انسان در آن شکل میگیرد، پیوندهایش معنا مییابد و ارزشهایش بارور میشود. از این منظر، مسکن صرفا یک کالای کالبدی یا اقتصادی نیست، بلکه بستری فرهنگی، اجتماعی و هویتی است که نقشی اساسی در پویایی خانواده و همبستگی جامعه ایفا میکند. مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی در نشستی که روز یکشنبه برگزار کرد، به موضوعی کلیدی و در عینحال کمتر موردتوجه یعنی «نسبت معماری مسکن با ارزشهای خانواده در جامعه ایران» پرداخت. کارشناسان در این نشست با توجه به اهمیت ارزشهایی که خانه را میسازد، به تغییر سبک ارزشهای زندگی خانوادههای ایرانی اشاره کردهاند که نسبت به گذشته با تغییرات چشمگیری مواجه شدهاست؛ دیگر نمیتوان معماری خانهها را براساس آنچه که در گذشته وجود داشت، طراحی کرد و باید متناسب با نیاز امروز خانواده ایرانی که اولویت با فضای خصوصی است و جمعگرایی شکل متفاوتی یافته، بازتولید کرد. علت این تغییر ارزشها که عمدتا در دهههای اخیر اتفاق افتاده، حجم قابلتوجهی از گفتمانها و تصمیمگیریها در این حوزه است که معطوف به کمیت، شتاب تولید، شاخصهای اقتصادی و پاسخ به تقاضای انباشته بودهاست، اما همانطور که مریم زارعیان، دبیر این نشست مطرح کرد، پرسش بنیادینی که در این میان کمتر به آن پرداختهشده، این است که این خانهها چه سبکی از زندگی را بازتولید میکنند، چه کیفیتی از روابط خانوادگی را شکل میدهند و چه الگویی از فرهنگ را تقویت میکنند؟