به گزارش منابع مصری، افتتاح این مقر، توجه محافل امنیتی رژیم صیهونیستی را به شدت جلب کرده است. توسعه مستمر توانمندی‌های نظامی مصر در سال‌های اخیر همواره مایه نگرانی تحلیلگران اسرائیلی بوده و جنگ غزه نیز بر این تنش‌ها افزوده است. با وجود مرزهای مشترک و منافع درهم‌تنیده، روابط قاهره و تل‌آویو پس از آغاز جنگ غزه سردتر شده و اختلافات عمیقی بر سر آینده غزه و ترتیبات امنیتی مرزی بروز کرده است. برخی تحلیلگران این وضعیت را فراتر از یک صلح سرد و شبیه به یک جنگ سرد بدون شلیک گلوله توصیف می‌کنند که با تشدید فشارهای دیپلماتیک همراه شده است. یکی از خطوط قرمز راهبردی مصر، مخالفت قاطع با هرگونه طرحی برای کوچ اجباری فلسطینیان به شبه‌جزیره سینا است؛ ایده‌ای که با روی کار آمدن مجدد دونالد ترامپ در سال ۲۰۲۵ و استقبال جناح راست اسرائیل، نگرانی‌ها را تشدید کرده است.

قاهره این امر را تهدیدی مستقیم علیه امنیت ملی خود می‌داند. همزمان، افزایش تدریجی حضور نیروهای ارتش مصر در مناطق مرزی سینا که به گفته ناظران اسرائیلی از محدودیت‌های پیمان صلح ۱۹۷۹ فراتر رفته، در کنار سرمایه‌گذاری گسترده قاهره در خرید تسلیحات پیشرفته، بر بدبینی‌های متقابل افزوده است. تسلط اسرائیل بر محور فیلادلفیا نیز این حساسیت‌های مرزی را دوچندان کرده است. با وجود این تنش‌های فزاینده، هماهنگی‌های امنیتی میان دو طرف، متوقف نشده است. کارشناسان دفاعی معتقدند نوسازی نظامی مصر بیشتر معطوف به چالش‌های پیچیده محیط پیرامونی این کشور از جمله بحران‌های سودان، لیبی و اتیوپی است و نباید مستقیما به‌عنوان تدارک برای درگیری با اسرائیل تفسیر شود. به نوشته «موسسه سیاسی و اقتصادی خاورمیانه»، مصر امروز با یک بحران امنیتی چندجبهه‌ای و همگرا مواجه است. شکنندگی صلح در غزه و خطر سرریز تنش‌ها به داخل مرزهای مصر یک نگرانی دائمی است. همزمان، بی‌ثباتی در دریای سرخ و شاخ آفریقا، قاهره را به اتحاد استراتژیک با اریتره برای مقابله با نفوذ فزاینده اتیوپی سوق داده است.

در همین راستا، بن‌بست سد النهضه همچنان یک تهدید وجودی برای امنیت آب مصر به شمار می‌رود. با این حال، پیمان صلح دوجانبه مصر و اسرائیل، به‌دلیل تامین منافع راهبردی و حیاتی هر دو طرف، تاکنون انعطاف‌پذیری بالایی نشان داده است؛ واقعیتی که ثابت می‌کند در خاورمیانه پرالتهاب کنونی، تداوم این همکاری‌های امنیتی با وجود اختلافات سیاسی، بیش از پیش ضروری است. به نوشته موسسه مذکور، عبدالفتاح السیسی این پایگاه را ستون بنیادین ظرفیت دولت برای مقابله با شرایط استثنایی خواند که با سیستم‌های پیشرفته و هوش مصنوعی، سرعت تصمیم‌گیری و هماهنگی تمامی شاخه‌های نیروهای مسلح را بهینه‌سازی می‌کند. این پروژه نشان‌دهنده تغییر نقش منطقه‌ای مصر است؛ کشوری که اکنون به عنوان یک قدرت میانی در پی حفظ نفوذ خود است. قاهره همچنین با تشکیل هم‌گرایی‌های جدید نظیر ائتلاف چهارجانبه با پاکستان، عربستان سعودی و ترکیه تلاش می‌کند تا جایگاه خود را در برابر چشم‌انداز امنیتی دگرگون‌شده خاورمیانه حفظ کرده و همزمان وابستگی نظامی خود به ایالات متحده را کاهش دهد. اکتاگون پاسخ نهادی و راهبردی مصر به این تهدیدها است.