«یا لثارات الشهید القائد» (ای خون‌خواهان فرمانده شهید)، شعاری حماسی بود که حنجره‌های ‌میلیون‌ها نفر در تهران آن را فریاد زدند و به ندای عشق بزرگ خود به رهبر انقلاب، پاسدار مسیر حق و رهرو راه پدر آزادگان، حضرت اباعبدالله الحسین (علیه‌السلام) لبیک گفتند. این شعار حماسی نشان‌دهنده میزان پایبندی به این پروژه و توانایی بی‌نظیر در بازنویسی مفاهیم آن است تا ترجمانی واقعی و عملی از دهه‌ها مبارزه با استکبار، صهیونیسم و ظلم باشد و خروجیِ نبرد حق علیه باطل را با پیروزی خیره‌کننده‌ای رقم بزند.

تصاویر، گویای ناگفته‌های بسیاری است و کلمات نمی‌توانند حجم احساسات پاک و والایی را که در دل‌های تشییع‌کنندگان این فرمانده شهید موج می‌زند، توصیف کنند؛ تشییع‌کنندگانی که از ده‌ها کشور جهان در صحنه‌ای باشکوه و کم‌نظیر گرد هم آمده‌اند. حضور هیات‌های سیاسی، مردمی، علمایی، فرهنگی و عشایری به نمایندگی از کشورها و جوامع گوناگون، بازتاب‌دهنده تصویر واقعیِ جایگاه رفیع و والای این شهید از نظر انسانی، اجتماعی و انقلابی است. او توانست دولتی مقتدر و توانمند بسازد که رویاهای متجاوزان را در هم کوبید و بینی آنها را در گل‌ولای شکست به خاک مالید.

این تشییع باشکوه شبیه هیچ تشییع دیگری نیست؛ حضور‌میلیونی مردم از داخل و خارج ایران همچنان ادامه دارد و تصویری درخشان و گویا از جایگاه والای آن رهبر مجاهد و دفاع مستمر و خستگی‌ناپذیر او از مستضعفان و مظلومان جهان را به نمایش می‌گذارد. او همواره صدای ملت‌های ستمدیده، مدافع حقوق محرومان و پشتیبان کسانی بود که در برابر ظلم، اشغالگری و استکبار ایستادگی می‌کردند. این مراسم باشکوه، نمادی از اقتدار ایران در مواجهه با جبهه استکبار و گواهی بر تداوم راه حق، عدالت و پایداری است. همچنین حضور هوشیارانه و پرشور مردم، پیامی آشکار به سراسر جهان دارد؛ مبنی بر اینکه راه ولایت و جهاد بدون توقف ادامه خواهد یافت. این آیین، فرصتی برای تجدید پیمان با آرمان‌های انقلاب اسلامی و قدردانی از دهه‌ها جهاد، صبر، ایثار و رهبری حکیمانه آن بنده صالح خداست؛ رهبری که عمر خود را در راه اسلام، انقلاب و عزت امت اسلامی فدا کرد و برای نسل‌های آینده میراثی جاودان از ایمان، مقاومت و امید به یادگار گذاشت. سلام و درود بر او روزی که زاده شد، روزی که به شهادت رسید و روزی که برانگیخته خواهد شد.

*  سردبیر روزنامه الشرق عراق