ورود موقت کالا یکی از روشهای مهم در تجارت بینالمللی و مدیریت واردات است. این روش میتواند بهعنوان سازوکاری برای تسهیل تولید و تجارت شناخته شود که در برخی موارد هزینههای تولید را تا ۳۰درصد هم کاهش میدهد. به این ترتیب از ورود موقت کالا میتوان بهعنوان ابزاری برای بهبود حضور در بازار بینالمللی نام برد؛ هرچند موانعی در این مسیر به چشم میخورد. از جمله آنکه فعالان عرصه تولید و تجارت نسبت به مقررات پیمان سپاری ارزی و محاسبه بازگشت ارز حاصل از صادرات گلایهمند هستند. محاسبه میزان ارزش افزوده و اثبات اینکه چه بخشی از صادرات مربوط به مواد داخلی و چه بخشی به مواد موقت است، فرآیندی پیچیده، سلیقهای و زمانبر است که اغلب به اختلاف با گمرک و وزارت صمت منجر میشود. بخشی از این مشکلات در سایه نبود هماهنگی میان سیاستهای ارزی، گمرکی و صنعتی حاصل میشود و درنتیجه بسیاری از فعالان عرصه تولید خواستار حذف تعهد ارزی و سادهسازی فرآیندها هستند.