حاجی فیروز، در آخرین روزهای هر سال، به شهرها میآید تا از آمدنِ نوروز به مردم خبر دهد. او یک مرد لاغراندام و سیاهچهره، با کُلاهِ دوکی، گیوههای نوکتیز و لباس سُرخ است که با دایره زنگی و دنبک، به خیابانها میآید و به رقص و آواز میپردازد. گویی از غم سنگینی رهایی پیدا کرده و اولین کسی است که از بهپایان رسیدن سرما و غم زمستان باخبرشده و با رقص و پایکوبی به خیابان آمده و مدام همه را به سربلندی و شادی دعوت میکند. او نقطه پایان غم و تیرگی و سرما و نیستی است و نمایانگر سنتی چندین هزار ساله در…