یوهان نوربرگ*
پیشرفت انسانی مستلزم فرهنگی است که پذیرای تغییر و نوآوری باشد؛ فرهنگی که در طول تاریخ نادر بوده و اغلب با مقاومت نخبگان مستقر مواجه شده است. دورههای دستاوردهای چشمگیر، مانند آنچه در اروپای عصر روشنگری دیده شد، زمانی پدید آمدند که جوامع ایدههای نو را پذیرفتند و آزادی فکری و اقتصادی را امکانپذیر ساختند. کلید پیشرفت پایدار، حفظ فرهنگی از خوشبینی و نظامی سیاسی-اقتصادی است که نوآوری را تشویق کند، نه اینکه آن را سرکوب نماید.