دنیای اقتصاد؛ در هفتههای اخیر، الگوی رفتاری آشنایی در اقتصاد ایران شکل گرفته: کاهش سپردههای مدتدار، افزایش نگهداری اسکناس و شبهپول و تمایل به داراییهایی مانند ارز، طلا، خودرو و کالاهای بادوام.
در نیمه دوم دهههشتاد موج عجیبی بر اقتصاد ایران گذشت؛ موجی که در آن هر گروه صنعتی، معدنی، ساختمانی یا خدماتی تصور میکرد اگر بانکی بهنام خود بزند، مشکلات مالیاش حل میشود. بانک داشتن، به معنای داشتن «قلک» بود؛ قلکی که میتوانست منابع گروه را تجهیز کند، ریسکها را پنهان کند و بازیهای مالی داخلی را تسهیل کند. امروز آن موج فروکشکرده و تجربههای تلخ آن باقیماندهاست و اکنون همان روح قدیمی، در لباسی تازه بازگشته است: اینبار همه میخواهند تامین سرمایه بزنند.