دنیای اقتصاد؛ در هفتههای اخیر، الگوی رفتاری آشنایی در اقتصاد ایران شکل گرفته: کاهش سپردههای مدتدار، افزایش نگهداری اسکناس و شبهپول و تمایل به داراییهایی مانند ارز، طلا، خودرو و کالاهای بادوام.
وقتی به تاریخ اقتصاد ایران نگاه میکنیم، یک نکته همواره تکرار میشود: دولتها هیچگاه نتوانستهاند یک منبع پایدار و قابل اعتماد برای تامین هزینههای خود بیابند. در دوران قدیم، درآمد حکومتها بیشتر از زمین و کشاورزی و باج و خراج میآمد. بعد از آنکه نفت در اوایل قرن بیستم کشف شد، همهچیز تغییر کرد و درآمد نفتی به رگ حیات مالی دولت تبدیل شد.