دنیای اقتصاد؛ در هفتههای اخیر، الگوی رفتاری آشنایی در اقتصاد ایران شکل گرفته: کاهش سپردههای مدتدار، افزایش نگهداری اسکناس و شبهپول و تمایل به داراییهایی مانند ارز، طلا، خودرو و کالاهای بادوام.
اجلاس اخیر سازمان همکاری شانگهای بار دیگر به مناظرات در مورد نقش و جایگاه این نهاد در اقتصاد و سیاست جهانی دامن زد. برخی پویایی این نهاد را نشانهای مهم از زوال نظم بینالملل لیبرال برشمردند و دیگرانی آن را باشگاهی کماهمیت دانستند. اما موضوعی که کمتر کاویده شده آنکه سازمان همکاری شانگهای نظم بینالمللی موجود را چگونه تفسیر و چه نقشی برای خود تعریف میکند.